Speciale gebeurtenissen

Joost van Doorn overleden

Gisterenavond kreeg ik het bizarre bericht dat Joost van Doorn, één van de initiatiefnemers van het Comité en vanaf het begin onze vaardige penningmeester, eerder die dag op 75-jarige leeftijd in het Leids Universitair Medisch Centrum is overleden. Hij onderging daar een zware, maar verre van levensbedreigende nieroperatie. En toen ging er iets heel erg mis…

Joost van Doorn (1940-2015)

Zijn intimi, echtgenote Ellen voorop, kunnen nu nog amper beseffen dat aan het leven van hun man, vader, opa en vriend zo abrupt een einde is gekomen. Onderstaand de rouwkaart met informatie over het afscheid en de crematie.

Joost was een warme, milde, lieve man. Een bankier in de ouderwetse positieve zin van het woord: zorgvuldig, betrokken, luisterend, helpend, belangstellend, sober en in alles behulpzaam. Als academicus kon hij heel goed analyseren en de juiste vragen stellen. Kritisch, maar altijd met respect.

En een oordeel kwam pas als alle partijen waren gehoord en dat oordeel was altijd bedoeld om die partijen verder te helpen en dus nooit om het eigen gelijk te bewijzen.

Zijn band met de Antillen – vooral met Aruba – was hartverwarmend. Hij kwam er vaak en graag, zowel zakelijk als privé. Alle eilandelijke projecten die hij oppakte liepen goed af. Er zijn er meer, maar ik denk vooral aan de complexe hotelgarantieproblematiek van een aantal grote hotels op Aruba (Joost zat nog vele jaren in de Raad van Commissarissen van het Marriot Hotel) en aan het uitermate succesvolle herstel van de haven van Sint Maarten (na de orkaan Luis) aan het eind van de jaren negentig.

Hij was gepassioneerd als het over zijn werk ging, maar zijn diepste passie was voor zijn gezin en zijn kleinkinderen. Zijn dochter Jolieke noemde hem vanmorgen de beste vader die iemand gehad kon hebben en dat is helemaal waar.

Ik heb Joost ontmoet op Sint Maarten in 1995 en in die twintig jaar is een mooie vriendschap gegroeid. Ik heb veel van hem geleerd en koester de momenten dat we spraken over de dingen die echt wezenlijk zijn. Soms over werk, maar steeds vaker ook over persoonlijke zaken. Ik wou dat ik hem daar nog voor had kunnen bedanken.

Voor nu rest mij niets anders dan allen die verdriet hebben te condoleren met dit drama.

Ron van der Veer

Previous post

Persoonlijke begeleiding voor studenten uit Curaçao

Next post

Wandelen door de geschiedenis, for better and for worse...

Comité Koninkrijksrelaties

Comité Koninkrijksrelaties

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

15 − veertien =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.