Columns, toespraken & ingezonden stukkenOnderwijs en Jeugd

Tussenstation – Elodie Heloise

De geslaagden van de Havo/Vwo-opleiding die het Radulphus College al sinds jaar en dag verzorgt, kwamen gisteren samen op het Radulphusplein om hun namen te horen afroepen. Onder het trotse oog van familieleden van allerlei pluimage. De champagne vloeide rijkelijk, de confettikanonnen schoten losse flodders en de ballonnen waren niet van de lucht. De ontlading na een periode van spanning die een eindpunt maar ook een nieuw startpunt markeert.

Op een tussenstation zijn ze aangeland waar voor even gelaafd en gefeest mag worden. Een plek waar ook de herkansers en de druipers gauw genoeg aan zullen komen. En dan, op een bepaald moment, zullen zij gescheiden worden door de vele verschillende wegen die zij in zullen slaan. Het tussenstation wordt dan het startpunt van vertrek en zal geduldig op hen wachten totdat de cirkel rond is en het vertrekpunt ook het eindstation zal zijn. Dat is althans de hoop maar ook de vrees… dat deze aankomend professionals terug zullen komen om hun beste krachten aan de plek te geven waar ze vandaan komen.

De hoop leeft nu. Nu zij nog op het tussenstation staan en alles mogelijk is. De vrees komt later omdat die zich pas echt voor gaat doen op het moment dat deze jonge mannen en vrouwen hun talenten en kwaliteiten hebben omgezet in kwalificaties en diploma’s en opnieuw keuzes zullen maken, zoals een paar jaar daarvoor op dat tussenstation waar ze nu staan.

Is het land waar zij vandaan komen tegen die tijd ontwikkeld genoeg? Zijn er mogelijkheden voor deze young professionals dan? Kansen op het opbouwen van een leven dat hand in hand zou moeten gaan met de verdere constructie van het moederland. De ondergrond daarvoor moet gelegd worden door hun voorgangers. Door hun vaders en moeders die het tussenstation al passeerden en er het eindstation van maakten. Mensen zoals jij en ik, die gisteren het succes van onze kinderen met hen meevierden. tussenstation waar zij nu staan.

Daar dacht ik aan gisteren. En aan al die young professionals van eerdere lichtingen die terug willen komen maar ontdekken dat het land en de mogelijkheden voor hen nog niet ver genoeg ontwikkeld zijn om hen de vruchtbare bodem te bieden waarop zij kunnen bloeien. We zijn er nog niet. En nee, dat ligt niet aan de overheid. Of aan de een of andere zoveelste kabinetscrisis. Het ligt aan ons, de eerdere eindexamenkandidaten, die zich samen met onze kinderen gisteren hebben gewenteld in hoop. Wij zullen er harder aan moeten gaan trekken om de ondergrond te leggen voor hen die nu op het tussenstation staan. ‘We zijn klaar’, joelden de jongeren gisteren. ‘We zijn klaar. We hebben ze afgeleverd,’ verzuchtten de familieleden van allerlei pluimage gisteren.

Niets is minder waar… het is nog maar net begonnen.

(Elodie Heloise is Curaçaos auteur van de Amigoe te Willemstad)

Radulphus College op Curaçao

Radulphus College op Curaçao, 12 juni 2015

 

Previous post

Koninkrijk op tafel

Next post

Opluchting op Bonaire

Comité Koninkrijksrelaties

Comité Koninkrijksrelaties

1 Comment

  1. […] Ook te lezen op Website Koninkrijksrelaties […]

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

5 + 3 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.