Columns, toespraken & ingezonden stukkenOnderwijs en Jeugd

Stage in eigen land – Stacey Mac Donald

Stagiaire
Zoals veel andere Curaçaoënaars besloot ik in 2007 na mijn VWO opleiding te verhuizen naar Nederland om mijn studie voort te zetten. Dit was voor mij eigenlijk vanzelfsprekend; mijn zus en broer deden hetzelfde net zoals bijna al mijn vrienden en vriendinnen. Mijn studie ging mij gemakkelijk af en ik besloot voor mijn afstudeer project een uitdaging op te zoeken: terug naar mijn geboorteland om de kennis die ik had opgedaan in Nederland daar toe te passen. Als een van de hoogopgeleide Curaçaoënaars voel ik een soort plicht en behoefte om een steentje bij te dragen aan de ontwikkeling van het eiland. Mijn studiebegeleiders beaamden mijn project en na vele maanden voorbereiden (schrijven van een onderzoeksvoorstel, regelen van een stageplek, onderverhuren van mijn kamer etc.) vertrok ik op 1 februari naar mijn warme thuisfront.

Opvallend was dat ik gedurende mijn stageperiode een compleet ander beeld kreeg van het eiland. Ik viel niet echt onder de groep ‘lokalen’; althans niet volgens de bewoners. Ook kon ik mij niet vinden het stereotype beeld van een Nederlandse stagiaire op een tropisch eiland. Het is en blijft immers mijn thuis en niet alleen een vakantieoord. Ik merkte al gauw dat ik een professionele houding had aangenomen, ik was terug gegaan naar het eiland met een doel en was vastberaden deze te bereiken.

Onderzoek
stacey foto 2
Mijn afstudeerproject was een onderzoek naar het effect van sociale normen op het vervuilinggedrag van bewoners van Curaçao. Het doel was om erachter komen waar interventies zich in de toekomst op moeten richten op de vervuilingproblematiek op Curaçao aan te pakken. Tevens was het doel om de effectiviteit van bestaande (Europese) interventies op een eiland zoals Curaçao te toetsen. Om hier achter te komen heb ik een landelijke enquête afgenomen bij de bewoners van Curaçao en een veldexperiment gedaan waarbij ik verschillende interventies heb toegepast in vervuilde straten. Tijdens het opstellen van mijn onderzoeksvoorstel werd mij geregeld gewezen op het feit dat mijn onderzoek geen eenvoudige klus zou zijn, maar zeker wel de moeite waard.

Eenmaal op Curaçao kwam ik er gauw achter dat wat je in Nederland leert niet klopt met hoe het op Curaçao eraan toegaat. Dit was de uitdaging waar ik naar opzoek was. Ik kwam snel erachter dat ik standaarden die ik mee had gekregen vanuit de universiteit slechts als richtlijn diende te gebruiken. Ik moest mijn eigen handleiding schrijven. Aan de slag gaan met studenten die ervaring hebben met dataverzameling zat er voor mij helaas niet in. In plaats daarvan kreeg ik middelbare scholieren en padvinders ‘toegereikt’ die bereid waren zo goed en zo kwaad als zij konden, mij te assisteren. Met een aantal hobbels en gaten in de weg (letterlijk en figuurlijk) heb ik uiteindelijk toch mijn doel bereikt.

Bevolking
Een ander groot verschil waar ik tegen aan liep was houding van Curaçaoënaars naar onderzoek toe in vergelijking met die van Nederlanders. In Nederland kan gemakkelijk een internetenquête worden opgezet en kan er met zekere betrouwbaarheid uitspraken worden gedaan over de mening van de bevolking. Op Curaçao kent men dit niet en moest ik op zijn ouderwets met papieren enquêtes en clipboards de straat op om een zo breed mogelijk groep te bereiken. Deze vertoning maakte veel mensen nieuwsgierig naar wat we deden, maar schrok tegelijker tijd ook af. In Nederland worden dagelijks enquêtes en vragenlijsten afgenomen bij de bevolking. Op Curaçao gebeurt dit nauwelijks, laat staan in het openbaar. Regelmatig dachten dat mensen dat ik iets stond te verkopen of donaties wou voor een of ander doel. Ook kwam het voor dat ik dezelfde mensen tegen kwam op verschillende locaties waar ik stond te enquêteren. Positieve reacties kreeg ik ook; veel mensen vonden het onderwerp van mijn onderzoek erg leuk en belangrijk voor het eiland. Gesprekken van 10 minuten liepen uit tot discussies van ruim een half uur. Erg leuk om ook op deze manier inzicht te krijgen in de mening van de bevolking.

Zo ging het ook tijdens de dataverzameling voor het veldexperiment. Sommige bewoners waren alleen nieuwsgierig, anderen bleven liever binnen zitten en weer anderen gingen discussies aan en waren meer daar bereid mee te werken. Schoonmaak acties kennen ze wel, maar die worden vanuit de overheid, Selikor of andere stichtingen georganiseerd. Argwaan over het hele gebeuren naar een ‘meisje uit Nederland’ toe was niet te vermijden. Gelukkig wekte de bekendheid met de scouts in hun uniforms wel wat vertrouwen in het hele gebeuren op.

Succes
Ondanks de vele obstakels waar ik tegenaan ben gelopen is het mij uiteindelijk toch gelukt alle benodigde data te verzamelen en hier waardevolle conclusies uit te trekken. De resultaten van mijn onderzoek heb ik dankzij mijn stage kunnen presenteren aan Stichting Uniek Curaçao, Greenforce en aan het personeel van het Ministerie van Milieu en Natuur Beleid. Dit in de hoop dat zij in de toekomst met deze kennis aan de slag zullen gaan. Ik hoop dat ik in de nabije toekomst terug zal keren naar Curaçao en de kans krijg om meer onderzoeken uit te voeren. Het is bijzonder om bestaande theorieën toe te passen op een klein eiland met een kleine gemeenschap maar met tegelijkertijd ontzettend veel diversiteit. Mijn keuze voor de studie Sociaal en Organisatie Psychologie is niet zonder reden geweest. Ik heb altijd gewenst een positieve invloed op de samenleving te hebben. Het is voor mij alleen maar logisch om de kennis die ik in Nederland heb opgedaan te kunnen toe passen op Curaçao. Door mijn stage is mijn waardering voor het eiland alleen maar meer gegroeid en weet ik dat ik warme zon, de vrolijke mensen en de koele bries van de zee niet meer voor lief neem. Mijn droom is om Curaçao verder te helpen in haar ontwikkelingen en hierbij altijd het goede en moois te benadrukken is gegroeid. En ik weet dat ik deze droom deel met velen.

Stacey Mac Donald

MSc. Social and Organizational Psychology.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Previous post

“That was the year that was” - column Ron Gomes Casseres

Next post

Samenwerking Curaçao - Amsterdam nieuw leven ingeblazen

Comité Koninkrijksrelaties

Comité Koninkrijksrelaties