Columns, toespraken & ingezonden stukken

Een koninklijke maand! – Column Ron Gomes Casseres

Een Koninklijke Maand

We zullen deze maand een belevenis hebben die de zes aan ons voorafgaande generaties niet hebben meegemaakt. Immers, het is 164 jaar geleden dat er voor het laatst in ons Koninkrijk een koning is ingehuldigd. En omdat we vandaag in een geheel andere tijd leven dan die van Koning Willem III, zullen ook wij en samen met ons miljoenen meer mensen, binnen en buiten ons Koninkrijk, getuige kunnen zijn van de inhuldiging van Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander.

Ayó en Bonbiní

Tegelijkertijd nemen we straks met weemoed afscheid van Koningin Beatrix. We zijn Koningin Wilhelmina dankbaar dat zij in 1942 onze eilanden toezegde dat er na de Tweede Wereldoorlog nieuwe verhoudingen in het leven zouden worden geroepen tussen de verschillende delen van het Koninkrijk der Nederlanden, en wij zijn Koningin Juliana dank verschuldigd dat zij in 1954 het Statuut ondertekende waarmee die nieuwe verhoudingen geconcretiseerd werden. Aan Koningin Beatrix gaat heel in het bijzonder onze grote dank voor de wijze waarop zij gedurende 33 jaren de Caribische burgers van haar Koninkrijk zo erg dicht bij haar hart heeft gehouden en achter de schermen steeds de belangen van ons eiland behartigde. Partir c’est mourir un peu, Majesteit, we zullen U missen. Masha masha danki, Reina Beatrix, nunka nos lo lubidábo.

En een tropisch-warme bonbiní aan U, Rei Willem-Alexander en Reina Máxima! Met een nieuwe koning en koningin gaan we straks een bijzonder boeiende tijd tegemoet. Transities zijn altijd spannend. Reeds in de bijbel leren wij dat Joshua een heel andersoortige leider was dan Mozes. Vorige maand hebben wij gezien hoe de eerste handelingen van Paus Francis zo geheel anders waren dan die van zijn voorganger Benedictus XVI en zelfs van de grote Johannes Paulus II. En zo zal Koning Willem-Alexander ontegenzeggelijk een geheel andere vorst zijn dan Koningin Beatrix.

Het kan ook niet anders zijn. Willem-Alexander zal in vele opzichten een modernere, eigentijdse regent zijn. Ik zie Koningin Beatrix niet zo direct tweeten of een Facebook pagina er op na houden, maar dat zou mij helemaal niet verbazen van Willem-Alexander en Máxima. En indien het vooral de moederlijke houding en oprechte en warme zorg voor haar medeburgers was die Beatrix zo geliefd maakten in ons land, zo zie ik Willem-Alexander en Máxima eerder waarde hechten aan een meer rationele aanpak van hun vorstelijke ambt. Ook bij hen zal emotie en sentiment belangrijk zijn, maar des te belangrijker zal wellicht zakelijke argumentatie zijn bij deze modernere vorsten. Ik ben ervan overtuigd dat onze nieuwe koning en koningin niet minder geliefd zullen zijn – zoals tienduizenden enthousiaste Curaçaoënaars al bij hun eerdere bezoeken hebben getoond – maar het betekent wel dat wij niet moeten verwachten dat de nieuwe koning en koningin ‘clonen’ zullen zijn van onze abdicerende koningin.

Inhuldiging

Ons Koninkrijk kent al meer dan een eeuw geen kroning maar een inhuldiging. Een kroning is de ceremonie waarbij een kroon op het hoofd van een vorst wordt geplaatst, en deze ceremonie heeft meestal een gemengd religieus en seculier karakter. Een inhuldiging, zoals ons Koninkrijk die kent, heeft een zuiver seculier karakter: de nieuwe koning wordt door zijn onderdanen gehuldigd, en door de vertegenwoordigers van het volk, de Staten Generaal, onze eigen Staten en de volksvertegenwoordigingen van de andere Caribische landen van het Koninkrijk, wordt trouw betuigd aan de nieuwe vorst.

Ik heb mij afgevraagd hoe wij, als particuliere burgers en particuliere organisaties, die huldiging, dat trouw betuigen, concrete vorm kunnen geven. Het komt mij voor dat het antwoord op die vraag een gemakkelijke is: dat kunnen wij doen door het Koninkrijk grotere meerwaarde te geven in ons dagelijks leven. Let wel, het gaat niet om het Binnenhof en niet om die Tweede Kamerleden die vaak veel pijnlijke onzin verkondigen, maar juist om het Koninkrijk waar wij telkens, ook in elk referendum, in zeer grote mate betuigen onderdeel van te willen blijven uitmaken.

Samenwerken in het Koninkrijk

In de derde week van maart heb ik het leerzaam genoegen gehad om twee ontmoetingen en besprekingen op St. Maarten bij te wonen die beiden Koninkrijksbreed waren. De eerste hiervan was een bestuursvergadering van Dutch Caribbean Nature Alliance, een alliantie tussen alle nationale parken op de zes eilanden van het Caribische deel van het Koninkrijk die financieel en deskundig wordt gesteund door het Europees deel van ons Koninkrijk. En direct daaropvolgend de tweejaarlijkse vergaderingen van de Raad van State van het Koninkrijk en de Raden van Advies van Aruba, St. Maarten en Curaçao. Tegelijkertijd werd er ook door vertegenwoordigers van de overheden uit de verschillende delen van ons Koninkrijk een conferentie gehouden over enkele aspecten van de gezondheidszorg binnen ons Koninkrijk. Iedere deelnemer aan deze ontmoetingen heeft kunnen profiteren van de ervaringen van de ander, en eenieder heeft zijn eigen netwerk binnen het Koninkrijk weten uit te breiden. Zo leren we binnen het Koninkrijk van elkaar, en worden we er elk sterker door.

Andere particuliere organisaties hebben al lang geleden geleerd dat het Koninkrijk voor elk van hen een bron van middelen kan zijn voor hun eigen activiteiten. Denk daarbij aan de  reddingsbrigades KNRM en CITRO die al ruim 15 jaar samen opleidingen en oefeningen doen; aan het Prins Bernhard Cultuurfonds dat alle Caribische landen bestrijkt voor het PBCF Nederland; aan de eilandelijke Rode Kruis welke samenwerkt met het Rode Kruis in Nederland; aan de UNA, UA en USM die vruchtbare relaties onderhouden met Nederlandse hogescholen en universiteiten; aan de  monumentenzorg die gesteund wordt door het Nederlandse Nationaal Restauratiefonds en aan minstens vijf middelbare scholen in Nederland die een uitwisseling hebben van leerlingen met scholen op Curaçao, Aruba en Sint Maarten. Dat zijn slechts enkele voorbeelden van meerwaarde geven aan het Koninkrijk.

Een Koninkrijk van Mensen

De gewezen vicepresident van de Raad van State, mr. Herman Tjeenk Willink, pleegde vaak te zeggen dat het Koninkrijk niet gevormd wordt door staatsrechtelijke wetten maar door mensen. Het zijn mensen die aan ons Koninkrijk vorm en inhoud geven. In deze koninklijke maand waarin wij ons niet alleen voorbereiden om afscheid te nemen van Koningin Beatrix maar tevens om hulde en trouw te betuigen aan Koning Willem -Alexander, kan ik mij niet een betere doelstelling voorstellen dan dat wij dat doen door als particuliere burgers en organisaties meer in dit Koninkrijk met elkaar te gaan samenwerken met als doel een betere toekomst voor allen in ons Koninkrijk.

Previous post

Geslaagde uitwisseling Radalphus College - CSG Reggesteyn Nijverdal

Next post

Vandaag of morgen - Column Ron Gomes Casseres

Comité Koninkrijksrelaties

Comité Koninkrijksrelaties